یکشنبه، 19 نوومبر 2017

تاریخچۀ قوای هوایی افغانستان

 
تاریخچۀ قوای هوایی افغانستان

افغانستان تا پیش از سقوط دولت داکتر نجیب نزدیک به ۵۰۰ طیاره و هلیکوپترتهاجمی داشت

نیروی هوایی افغانستان سال ۱۹۲۴ در دوران حکومت امان‌الله شاه تأسیس شد. در دهه ۱۹۷۰ در دوران حکومت ظاهر شاه نوسازی شده و توسعه داده شد. در دهه ۱۹۶۰ نیروی هوایی افغانستان حدود ۱۰۰ هواگرد شامل جنگنده سبک مادون صوت میگ-۱۵، بمب‌افکن سبک ایلیوشین-۲۸ و تعداد کمی هلیکوپتر در اختیار داشت.
اتحاد جماهیر شوروی سابق در دهه ۱۹۸۰ و در جریان جنگ شوروی در افغانستان نیروی هوایی بسیار بزرگ و قدرتمندی را برای حکومت متحد خود در این کشور تدارک دید. تا پیش از سقوط این حکومت نیروی هوایی افغانستان بیش از هفت هزار پرسونل رسمی، پنج هزار مشاور خارجی، حدود ۲۴۰ طیارات جنگی شامل حدود ۴۵ جنگنده رهگیر میگ-۲۱ و ۶۰ جنگنده بمب‌افکن سوخو-۷ و سوخو-۱۷، حدود ۱۵۰ هلیکوپتر تهاجمی و چند منظوره میل-۱۷ و میل-۳۵ و ۴۰ هواپیمای ترانسپورتی نظامی از انواع مختلف آنتونوف در اختیار داشت. جنگ داخلی افغانستان باعث کاهش شدید توان نیروی هوایی افغانستان شد به طوری‌که در دوران حکومت طالبان تنها تعدادی در اختیار نیروی هوایی افغانستان باقی مانده بود.

نخستین پرواز هواپیما در آسمان افغانستان دو فروند هواپیمای جنگی انگلیسی بود که در سال ۲۶/۵/۱۹۱۹ میلادی رخ داد. این هواپیماها به قصد بمباران شهر کابل وارد فضای افغانستان گردیدند. پس از آنکه شاه امان‌الله در سال ۱۹۱۹ استقلال افغانستان را بدست می‌آورد، درصدد ایجاد نیروی هوائی در کشورش می‌شود. درسال ۱۹۲۱ سه تن از افسران افغانستان غرض کسب آموزش دربخش‌های هوائی به کشور ایتالیا فرستاده شدند.
سرگُرد (پشتو: جَگرَن) محمداحسان‌خان به سمت خلبان، موصوف با ارتقای رتبه به فرماندهی (پشتو: قومندان) نیروی هوائی مقرر گردید.
تورَن غلام‌دستگیرخان در بخش فنی هواپیما
تورن محمدهاشم‌خان در بخش کشف.
شاه امان‌الله در سال ۱۹۲۱ دو فروند هواپیما نوع Airco DH.۹A را از انگلیس و یک فروند را از کشور اتحاد جماهیر شوروی خریداری نمود. در ۲۳ اگست ۱۹۲۴ میلادی (۱۳۰۳ خورشیدی) نیروی هوائی افغانستان رسما تشکیل گردید. در سال ۱۹۳۹ مکتب هوائی تاسیس گردید. مکتب مذکور چندین دوره فارغ‌التحصیلان در بخش هوائی داده‌است. این مکتب درسال ۱۳۵۶ به دانشگاه هوائی (پشتو: پوهنتون هوائی) تبدیل شد. که دارای ۴ دانشکده (فاکولته) هوائی بود. نیروی‌های نظامی و بخصوص هوائی در زمان سردار محمدداوودخان (۱۳۵۲-۱۳۵۷ خورشیدی) توسعه داده شد. نیروی هوایی افغانستان در زمان ریاست جمهوری محمدداوودخان، تحولات چشمگیری را تجربه کرد. پس از سال ۱۳۵۷ در افغانستان در شهرهای مزارشریف، قندهار، هرات، جلال آباد، بدخشان و کابل پروازهای نظامی و ملکی صورت می‌گرفت.
افغانستان تا پیش از سقوط دولت داکتر نجیب نزدیک به ۵۰۰ طیاره و هلیکوپترتهاجمی داشت. اما در جریان سال‌ها جنگ داخلی در افغانستان، تقریبا تمامی آن‌ها یا به دلایل عدم رسیدگی فنی و یا در کشاکش جنگ داخلی از بین رفت.
در گذشته جنگنده‌های میگ-۱۷ و میگ-۲۱، جنگنده بمب‌افکن سوخو-۷بی، سوخو-۱۷ (مدل سوخو-۲۲)، هواپیمای تهاجمی سوخو-۲۵ و بمب‌افکن سبک ایلیوشین-۲۸، هواپیماهای حمل‌ونقل متوسط آنتونوف-۱۲، آنتونوف-۲۴ (آنتونوف-۲۶، ۲۸، ۳۰ و ۳۲)، هواپیماهای حمل و نقل سبک آنتونوف-۲ و آنتونوف-۱۴، جت‌های آموزشی ال-۳۹ آلباتروس، میگ-۱۵ یوتی‌آی و میگ-۲۱یو، راکت های دفاع هوایی سام-۲ و سام-۳ و توپ‌های ضدهوایی ۸۵ میلی‌متری کااس-۱۲، ۱۰۰ م‌م کااس-۱۹ و ۳۷ م‌م‌ ام۱۹۳۹ نیز در اختیار نیروی هوایی افغانستان قرار داشت.Mehr anzeigen

 

 

همدا راز وګورئ

f-image

پښتو، صفـویان، او پښتون ذهـن

پښتو، صفـویان، او پښتون ذهـن د «افـحام او تفحـیـم» پښـتا نه لیکـوال: ډاکتر رحمت ربی …

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *