چهارشنبه، 13 دسمبر 2017

آیا افغانستان کشور ماست؟

 
 
آیا افغانستان کشور ماست؟!
 

حس ملکیت و از خود دانستن انسان را مسوولیت پذیر و محافظ منافع جمعی میسازد اما در این اواخر دیده میشود که ما تنها در حد حرف خواه آگاهانه و یا نسبت عدم آگاهی ما سنگ غیرت به سینه زده و خویش را صاحب جغرافیایی بنام افغانستان میدانیم. بدون احترام به هم، تحمل و همدیگر پذیری و در نظر داشت منافع ملی خویش دست به اعتراضات پوچ و بی مورد زده با سوختاندن چند عکس و بیرق، سوختاندن و تخریب اموال و امکانات عامه، دشنام، توهین و اتهام وارد کردن به افغان های خود عقده مندی خویش را فرو نشانده و فکر میکنیم که ما قهرمانان قرن هستیم، بدون این که بدانیم استخوان و ریشه خود را بدست بیگانه گان و همسایه گان می سوزانیم.

هر روز دها تن از کودکان، جوانان، زنان، مردان، شهروندان ملکی و بی گناه ما شهید و زخمی میشوند؛ همسایه های ما با کمال بی شرمی و بی حیایی دست به حملات راکتی بالای خاک ما میزنند؛ جنگلات ما را به صورت عمدی آتش میزنند؛ 500 یا کم و بیش نیروهای شانرا به ولایت میدان وردک میفرستند و میگویند که ما میخواهیم تا با عساکر هندی بجنگیم؛ مدارس شانرا تعطیل میکنند و به اصطلاح خود شان صد ها جوانان احساساتی و بی خبر از دستورات اسلام را به نام جهاد، شهادت و رسیدن به جنت از راه افغانستان به قصد کشتن ما میفرستند؛ جوانان ما را در مرز های شان تیرباران و در خاک شان بدون در نظر داشت عدالت و برخورد قانونی اعدام میکنند؛ از تولد و مرگ رهبران شان در خاک ما توسط گروه های مشخص تجلیل میکنند؛ تصمیم تامین صلح و روابط ما با جهان را دیگران میگیرند و به نماینده گی ما در نشست های منطقوی و جهانی شرکت میکنند؛ هر روز دل شان خواست دروازه های شانرا به روی کالاهای تجارتی و مواد ارتزاقی مسدود و یا هم باز میکنند؛ به سطح جهان ما را مسخره میکنند؛ افتخارات ما را به نام خود رقم میزنند و ده ها و صد ها موارد دیگر، ولی ما به جان هم افتاده فکر میکنیم که هیچ کس از سر غیرت که داریم پشت ما را به زمین زده نمیتواند.

پارلمان ما را با واژه های دانشگاه و پوهنتون؛ درج قوم در تذکره مصروف ساخته اند؛ جوانان ما را بنام قوم، زبان، مذهب، ملیت، جنس مصروف ساخته اند؛ سیاسیون ما را جهت رسیدن به قدرت و معامله گری به جان هم انداخته اند؛ دستآورد های ما را مهر غربی و غیر اسلامی زده توسط خود ما از بین میبرند؛ اقتصاد ما را نمی گذارند تا روی پا ایستاده شود؛ در نهاد های اکادمیک و تحصیلات عالی قربانی زد و بند ها و امتیاز گیری افراد و مسوولین شده ایم؛ حکومت آغشته به فساد اداری، اخلاقی، سیاسی و معامله گر دستآورد ما است؛ عدم حاکمیت قانون، عدم پیروی از دستورات اسلام، اتهامات و عدم پیگیری قانونی قضایا، عدم سیستم مکافات و مجازات، فرد محور بودن تمام ساختار ها و نهادهای حکومتی و غیر حکومتی بازده دولت ما است و ما باز هم بی خبر از همه چیز به قول معروف (پهلوان زنده خوش است) بدون پلان و طرح افتخار میکنیم که 5000 سال تاریخ داریم.
افسوس و بدا به حال ما که با در نظر داشت تجارب تلخ گذشته میخواهیم بازهم یک بار دیگر اعضایی بدن خویش را بدست خود با دستورات بیگانه ها آگاهانه و یا نا آگاهانه از سر احساسات بنام قوم، زبان، مذهب و … از هم جدا ساخته تا فرزندان ما نیز ماننده ما دست گدایی و غلامی به جانب دیگران دراز کنند. جوانان عزیز بیاید تا باهم آگاهانه و منطقی آینده را رقم زنده و نگذاریم تا باز هم دیگران از فورمول تفرقه بی انداز و حکومت کن استفاده کرده و ما را بیشتر از این مسخره نمایند. انتخابات پیش رو یک چانس عالی است تا با رای آگاهانه خویش سیلی بروی معامله گرها کوبیده و نگذاریم تا دیگر با سرنوشت ما بازی نمایند و از ما استفاده ابزاری نمایند.
به امید افغانستان شگوفا و شهروندان آگاه و روز که ملت بودن را تجربه نمائیم!

م.ر.جامی
3 جون 2013

 

 

همدا راز وګورئ

f-image

تاريخ يو ځل بيا تکراريږي

  تاريخ يو ځل بيا تکراريږي ! روسانو چې په راتلونکي کې د وتلو اعلان …

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *